Net Zat krijgt dun Bertus

Zaterdagavond kreeg Net Zat d’n Bertus overhandigd door Z.D.H. Prins Alfredo XVII. “Deze onderscheiding ken ik jullie toe, omdat ”Net Zat is uitgegroeid tot een professionele amateur”, waren zijn woorden.

Zaterdagavond na het bezoek aan het Paleisje en Damarzo zijn Prins en gevolg samen met Net Zat neergestreken in zijn residentie de Speeldoos. Daar aangekomen wilde de Prins het woord richten tot Net Zat. Dit jaar werd een van zijn hoogste onderscheidingen van Dommelbaorzedurp toegekend aan Net Zat. De redenen waren als volgt: “Dat Net Zat het spel van de omgekeerde wereld dan ook uitermate goed snapt”, dat Net Zat vooral ook tijdens haar Nieuwjaarsconcert de uiterst muzikale en creatieve talenten van haar leden tot grote hoogten laat stijgen, zulks tot grote vreugde en jolijt van honderden Dommeldurpes”. Het “Dommelboarze/Oeteldonkse” clubke was zeer verguld met deze hoge onderscheiding. De waardering in de oorkonde, behorende bij d´n Bertus, sprak dan ook boekdelen. Woorden als: “inzet, profileren in Kruikenzeikerstad, muzikaal vermaard, nooit vergeefs een beroep doen”: kwamen als een warme douche over Net Zat heen. Het was voor Prins Alfredo dan ook geen moeite om zijn onderscheiding dit jaar te overhandigen aan Jolanda Baks, de voorzitster van Net Zat. “De inspiratie die clubkes in Dommelboarzedurp als een tapijt over ons durpke elke keer weer uitleggen moeten we koesteren.” besloot het bestuur van Dommelbaorzedurp op 7 januari bijeen.
bron: Klaverblad

Dweilorkest Net Zat is frisse groep waarbij vriendschap belangrijk is

Dweilorkest Net Zat krijgt in het Prinsenhof de belangrijke carnavalsonderscheiding D'n Bertus.
Het is een gewaardeerde onderscheiding waarmee creativiteit, inzet, spontaniteit en hulpvaardigheid op het gehele culturele terrein binnen Dommelbaorzedurp (Vught) worden beloond.
De start van Net Zat ligt bij de trainingen van VVC heren vier of vijf. Een aantal vrienden speelde daar wekelijks volleybal en in de herfst van 1985 wilden sommige mannen graag zelf muziek gaan maken. "Er werden instrumenten aangeschaft en aansluitend aan de trainingen werd in de sportzaal gerepeteerd", kijkt voorzitter Jolande Baks terug. "Bijna vanaf dat begin maakten de mannen ook muziek tijdens de wedstrijden van VVC 1 onder de naam Net Zat. Dit sloeg goed aan in Vught en het clubje groeide en leerde snel. In Oeteldonk meedoen met het carnaval leek ook wel wat. Het duurde wel vijf jaar voordat muziek maken een serieuze bezigheid ging worden."

Eric Willemse werd gebombardeerd tot muzikaal leider en hij plande repetities. Hij stopte er bijzonder veel energie in en heeft erg veel geduld. Een eigenschap die broodnodig is. Niets was te veel en hij bezorgde de leden regelmatig een stukje 'huiswerk'.

De club telt 23 enthousiaste muzikanten en over dat aantal is de voorzitter tevreden. Jolande: "Wij vormen een gezellige club. Zijn in voor spontane acties en houden van humor en kolder. Al onze leden mogen zijn zoals ze zijn en dat wordt erg gewaardeerd. Het duurde even, maar we zijn uiteindelijk ook aan Deun en Dender, de verkiezing van het carnavalslied, gaan meedoen. Eerst leverde dat heel bescheiden klasseringen op, maar we brachten al diverse keren het beste lied. Ook dit jaar haalde onze inzending 'Gij bent mijn alles' de top."

Traditioneel mag het eigen plezier niet vergeten worden. Volgens de voorzitter wilden de muzikanten al vlug hun kunsten demonstreren aan familieleden en vrienden. Zo ontstond het familieconcert. Dat bestaat al vijftien jaar. Jolande: "Al weer zes jaar reiken we 'Ut Strijkje' uit aan iemand die onze club een heel warm hart toedraagt. Die strijkplank is voor ons een noodzakelijk hulpmiddel met carnaval."

bron: Brabants Dagblad door Theo Beks

triangel

Tsjonge, tsjonge, tsjonge, ja ik ben inmiddels weer op aarde beland. Ik ben weken sprakeloos, beduusd, ontroerd, van mijn apropos geweest. Ik liep natuurlijk met mijn hoofd in de wolken en gruwelijk trots en wel zo trots als een hond met wel zeven van die dingen. Want het gebeurt me waarschijnlijk maar een keer in mijn leven dat ik onderscheiden wordt met de triangel, het kleinood dat iedere Net Zatter wil verdienen en het is me inmiddels duidelijk dat er altijd een paar zullen zijn die het gevoel wat je krijgt bij het ontvangen van een triangel, NOOIT zullen meemaken, maar dat terzijde. Ik ben er hartstikke blij mee en ben inmiddels ook al in overleg met een bouwbedrijf welke muur dragend is zodat deze de triangel kan houden. Nou en dat vergt erg veel tijd. Er is mij beloofd dat het allemaal goed komt.
Net Zat bedankt!!!!!
Jack

Concert

Tja, we zouden het bekans vergeten maar ons concertje was toch weer van een puik en hoogstaand niveau. Binnen het Vughtse haast niet meer weg te denken en elke 2e zondag van het nieuwe jaar weer een happening waar velen op af komen om hun inmiddels weer tot normale proporties teruggekrompen oud en Nieuwjaars levertje te voorzien van een nieuwe injectie. En ook nu weer had de commissie een knap staaltje van organiseren neergelegd en s’ morgens al zeer vroeg met de hulptroepen er een sfeervolle en gezellige feestschuur van gemaakt. Na het weer nuttigen van de overheerlijke en inmiddels niet te versmaden broodje Kwekkeboom van Ivonne, opende onze voorzitter met haar altijd glimmende en trotse rode koontjes het bal. Velen werden weer onderscheiden en bedankt voor de goede diensten en tevens voorzien van ons prachtige nieuwe logoopplakdoetochmaargewooneropnaaien embleem. De zaal stroomde vol en nog nooit waren er zoveel luisteraars al aanwezig bij de eerste serie. Onze enthousiaste speaker Siebren draaide verwoed aan het rad van weleer, dat volgepropt met muziek van afgelopen 22 jaren, er voor zorgde dat de oude dozennummers over het publiek bleven rollen. Gelukkig had de muzikaalleider zijn strenge selectiebeleid laten zegen vieren, want van de keuze van sommige collega' muzikanten droop dan ook zoveel nostalgie dat menig toeter dien muziek niet meer zou accepteren zonder dat het niet ten koste zou zijn gegaan van de lak. Midden in de 2e serie was het weer tijd voor de uitreiking van ons eigenste triangeltje, de onderscheiding binnen ons clubke die het meeste stof doet opwaaien. Een onderscheiding die met trots door de genomineerde geshowd wordt in het kleinste kamertje van het huis. Ook dit jaar heeft het de organisatie bloed, zweet en tranen gekost om het voor de kandidaat geheim te houden, valt ook niet mee als iemand die hem krijgt nagenoeg in elke commissie zit die ons clubke rijk is en da zijn er veul.
Na een kleine omweg via een collegamuzikant, die tijdens de uitreiking nog geassisteerd werd door een verdwaalde peuter die de eerste spijkerbroek in zijn buurt aangreep om zich aan vast te klampen, maar al snel na het naar boven te hebben gekeken de vlucht nam toen hij zag dat ondanks het alleszins redelijk goddelijke lichaam waar hij zich aan vast klampte het toch echt zijn moeder niet was, ging de het kleinood naar Jack, die geheel onverwacht en ontroerd aangaf nu eerste zijn toilet te moeten gaan verbouwen voordat dat ding een echt vast plekske krijgt. De act van onze vrouwkes in de 1e pauze daar staan we maar niet te lang bij stil, evenals de act van de heren in de 2e pauze maar dat had andere redenen.
Wat wel een bijzondere vermelding verdient was het wederom op veel verzoek terughalen van ons eigenste NetZat Bobteam die in de jaren 90 zeer succesvolle afdalingen en snelle tijden op hun palmares hadden staan. De opkomst was wederom overweldigend, de neergezette eindtijd aanzienlijk minder. Daar waar in de hoogtijdagen een badkuip nog ruim voldeed aan de welgevormde spiermassa van deze sleeers, zou nu een 25 meter wedstrijdbad meer op zijn plaats zijn geweest om deze 4 atletische lichamen te herbergen. Na de 3e feestserie zat de stemming er helemaal goed in en met disco Frans aan het roer hebben we nog ruim gebruik gemaakt van het rijkelijk vloeiende vocht en mede bijgedragen aan weer unne ganze maandomzet. Voor een foto-impressie zie
Foto´s. Namens ons allen bedankt voor de aanwezigheid en gezelligheid en unne verrekkes goeie carnaval gewenst.

Och we mooooiii !

Kijk ge het mense die veul praote over van alles en nog wa. Dan hedde mense die veul praote en niks zegge. Ok zen er die nie veul praote en die zen saai. Der zen er die veul zuipe en praote en die hebben ut verrekes druk. Dan hedde ok nog mense die in het onderwijs zitte. Die kenne goed praote, die kenne soms goed drinke, maor........... der zen d'r ok die nog meer kenne.
Nim nou die nerd van de Maasland. Hij wit veul van noote, hij ken goed praote, hij kan verrekes zuipe en hij wit wanneer de computer op zunne kant staot. Zonne mens daor hedde wa aon. Leuk menneke, ginne stomme preut maor echt unne mens om dur bij te hebbe. Dat deze mens op vrijdagaovond soms nie gillend 't Moleneindplein op gerend is snappe wij nie, zal wel ligge aon 't pilske wattie laoter vat. En nou dees wir, traone in mun oge.
Goed gewerkt jungske, we veinen de nieuwe site heueueueueul mooi en we houwen nou nog meer van jou!

Irene & Michel

Chapeau!!

Wat een prachtige site.
Heeft heel wat uurtjes gekost maar het resultaat mag er wezen!
Vooral dat ledenknopje onderaan, heel overzichtelijk(grapje).
Ben trots op je Eric!!
Groetjes Corine

t Strijkje 2008 voor......

Helemaal sprakeloos was ze.....enz..

Succes

NET ZAT wint Deun en Dender 2007

Net Zat schijnt de formule tot succes gevonden te hebben. Voor de derde keer in vier jaar werd het Deun en Dender festival gewonnen. Zangers Jos Stoof en Geertjan van den Heuvel brachten het liedje "Gij bent mijn alles" vol overtuiging naar plaats één. Met kop en schouders stak het liedje boven de andere deelnemers uit. Vol lof was de juryvoorzitter die sprak: "Dit liedje zou ik iedere ochtend voor mijn vrouw willen zingen". Op alle fronten: compositie, arrangement, tekst, scoorde Net Zat het hoogst. Een resultaat waarop de makers Jeroen, Martin en Michel bijzonder trots mogen zijn.

Groep 4

Stuur groep 4, toch wel een samenstelling van de meest intelligente, sportiefste, leukste, uitmuntend samenwerkende, ervaren spoorzoekers en normaal niet uit het lood te slaande Net Zatters op pad met een GPS in de binnenstad van onze Maasstad en succes zou verzekerd moeten zijn. Echter op zoek naar de eerste opdracht, unne wazige pater die vlak om het huukske van het Cortenstraatje, een overigens miezerig naar ver over de datum ruikende vlaaien straatje, waarin zelf een hond zijn poten niet op durft te tillen, een toch ware slijtageslag ontstond. Gedurende het eerste uur van onze missie bleven we dankzij onze fantastische werkend GPS apparaat gewoon op die ene plek rond besjoeren. Uiteindelijk bleek die pater al op weg naar zijn laatste rustplaats, hoog in den hemel, want hij bevond zich wel degelijk op die plek alleen meters boven het aardoppervlak. Na eindelijk, enigszins opgedroogd en voorzien van het 1e gertsensapje, eens goed onze apparaat te hebben bestudeerd, bleek uit nader onderzoek dat we ons inderdaad wel erg dicht bij de Belgische grens bevonden. Deze toppers waren door de organisatie op weg gestuurd met een made in Vlaanderen apparaat!

Een vochtig weekend in het diepe Zuiden

De voorbereidingen hebben heel wat voeten in aarde gehad. Het 22-jarig bestaan moest natuurlijk op een manier gevierd worden die Net Zat waardig is. De voorbereidingscommissie werd met zorg samengesteld. Zo bestond de commissie uit een blond meisje en een donker meisje en daar werden een precieze en een minder precieze man aan toegevoegd.
Ze hebben de tijd ervoor genomen en na uren verhit debatteren werd een fantastisch internationaal programma samengesteld. Er was gedacht aan cultuur, spanning, goed eten en drinken. Dit alles gelardeerd met een gezellige muzikale achtergrond. Wat wil een mens nog meer....... Nou daar wil ik even verder op ingaan.......
De zaterdag begon met het gewoonlijke...even wachten, nog niet iedereen is er. Gevolg...... vertrek met 15 minuten uitgesteld.
Elke chauffeur werd voorzien van een routeplanner of kon zich overleveren aan de TomTom. Kan niet mis gaan zou je denken. Affijn na 15 minuten op de laatste groep te hebben gewacht (het is ook absolute aanstellerij om je aan de routeplanner te houden) konden we de stad verkennen.
Het verkennen van Maastricht ging middels een GPS apparaat, een prachtig hulpmiddel dat je begeleidde bij het zeiknat worden. Overigens werden we dat pas buiten want bij de uitleg werd niet geschonken. Bravo, Bravo!.... riepen de levers in koor.
Na een zowel fysieke als mentale uitputtingsslag konden we eindelijk een drankje nuttigen. Een lesje cocktails bereiden zorgde ervoor dat bijna de helft van de groep nauwelijks nog aanspreekbaar was. Het enige wat zuiver klonk was het gerinkel van ijs in het glas en het persen van limoen. Echt verfrissende drankjes!
Na de drank kwamen natuurlijk de liederen."Dat hebben we op het Lode Plein niet dachten de fotograferende Chinezen op het Vlijthof".
Tijdens de maaltijd weer geen ruimte voor een goed gesprek, er moest en moord opgelost worden. Moraal van deze gebeurtenis; ga nooit in een mooi setje op je buik met ketchup op je rug in een hotelkamer liggen want de pastoor heeft er weet van en de barkeeper heeft het gedaan. Het eten was prima maar dat gedoe met die zonnebloemen kon nooit de bedoeling zijn.
De avond werd doorgebracht in verschillende etablissementen en het ging als met die negertjes op het hek........ zelfs de afterparty kon geen doorgang vinden. Te laat, te lang en vooral te veel.
Een buitengewoon rustig ontbijt op Zondag, waarschijnlijk de concentratie voor de erop volgende landentocht. In Vaals werd met scherp geschoten, soms recht vooruit maar ook wel eens gezellig naar de buren. Wat maakte het ook uit, het weer was fantastisch. De hoofdprijs ook, fier maar pijnlijk.
Om de dag helemaal af te maken hebben we drie kwartier in een tuintje van 60 bij 60 naar de weg gezocht. Het duurt even maar dan heb je ook wat.
De afsluiting op het terras met drank en spijzen bracht een moment van overpeinzing. Wat hebben we het ondanks alles weer beregezellig gehad met elkaar. Toch niet zo'n slecht idee, 22 jaar geleden.